عارفان را ز روزه در شب قدر
شود از فيض نور چهره چو بدر

تو به روزي هلال عيد شوي
ور به ماهي رسد قديد شوي

تو شكم بوده‌اي، از آني سست
جان و دل باش، تا كه باشي چست

هر كه روزش به فربهي باشد
چون شكم شد تهي، تهي باشد

تن چو از خون ثقيل سنگ آيد

دل ز بار بدن به تنگ آيد


اوحدی